Neverland

Yazan: Elif Böke

Hayatta hemen herkesin bir çıkışı vardır, olmalıdır diye düşünüyor insan. Olmayanlar geri dönüşü belirsiz geçitleri ya da giderek dibi boylayacaklarını bilmedikleri bataklıkları tercih edebiliyor. Gerçi, belki de bize bataklık gibi gelen şey, onların çamurun dibi de olsa normaldekinden daha rahat soludukları gizli bir mağaradır, kim bilir.

Devamını oku: Kendinden Kaçmak, Kendine Doğru

Yazan: Elif Böke

Ölüm, yapacak gerçekten hiçbir seyimizin olmadigi tek sey herhalde. Bir varsin, bir yoksun. Ne öncesi önemli artik, ne ötesi. Saka gibi. Ya da hiç bilmedigin, tanimadigin insanlarin hikayesini izliyor gibi, öylesine uzaklasarak kendinden.

Devamını oku: Hayat, Ölüm, İnsan...

Yazan: Elif Böke

Ben öyle duygularını herkesin görebileceği şekilde yaşayan bir insan sayılmam. Ayakları fazlasıyla yere basan, duygularını dışarıdakilere pek belli etmeyen, kalbi panik halde bedenin iç duvarlarının birinden diğerine savruluyor haldeyken bile yüz ifadesi gayet soğukkanlı kalabilen tuhaf bir mahlûkatım sanırım.

Devamını oku: Soluyamamak Pahasına Bisikletten Vazgeçemeyen Balık Halleri*

Yazan: Elif Böke

Belki yeni yeni farkına varıyorum, ama aslında üniversite yıllarımdan beri gözüm yukarılarda oldu hep sanırım. Gökyüzünde. O zamanki adıyla “Kazan” servisleriyle Beytepe yollarını eskitirken Ankara’nın göğünün eşsiz olduğunu düşünürdüm, başka gökleri bilmeden.

Devamını oku: Bir Nevi Lucy In The Sky With Diamonds